|
Al vlug bleek dat het
uitschrijven van onze opdrachtverklaring niet voldoende was om onze
opdracht in de praktijk waar te maken. We hebben verder
gezocht We hebben het uiteindelijk nodig gevonden om
fundamenteel na te denken over de 'attitude' waarmee we mensen
willen benaderen, ongeacht wie ze zijn, bewoners of gebruikers,
familieleden of medewerkers onder elkaar. We hebben dit
aangedurfd, uitgewerkt en neergeschreven. Onze
'wetenschappelijke referenties' vormen hierbij de basis, het P.A.F.-project
het concrete resultaat. Als we deze grote opdracht van 'zorg
opnemen voor medemensen' willen waarmaken is het volgens ons
nodig om gezamenlijk na te denken en uit te schrijven hoe je de
privacy (P.) en autonomie (A.) van bewoners in een 'collectieve
woongemeenschap' 'maximaal' kan waarborgen én is het bovendien nodig
om de meest betrokken partners, de familie (F.), zo veel als kan in
uw werking te betrekken. Ons P.A.F.-project vormt de basis, de
kapstok waarop onze hele werking is georiënteerd. Het is ook
de rode draad in het uitgeschreven kwaliteitshandboek
In deze filosofie gaan
we nu verder en willen we zoeken om het 'comfort' van de
bewoner of gebruiker op individuele basis te optimaliseren.
Daarop zoeken we verder en willen we onze werking in de toekomst
uitbouwen. Zelf hebben we daarvoor 5 invalshoeken
vooropgesteld waarmee we dit comfort in werkgroepen verder willen
uitbouwen. Deze zijn zingeving (zowel cultureel als spiritueel),
zorgzaam omgaan met sterven (ons palliatief supportteam), zorg voor
dementerende ouderen, vrije tijdsbesteding en individuele bejegening
(met aromatherapie, lichaamsrelaxatie, kiné of ergotherapie).
Dit geheel hebben wij 'levensnabije zorg' genoemd en zullen we in de
toekomst verder uitbouwen. Onze vormingscel krijgt daarvoor de
opdracht om de uitwerking van dit proces te helpen ondersteunen.
|

 |